رزین

دسته بندی ها :
رزین

رزین ترکیب طبیعی یا مصنوعی بسیار چسبناک است که معمولاً در الکل قابل حل است ولی در آب حل نمی‌شود. رزین‌ها به روش‌های مختلف طبقه بندی می‌شود که بستگی به ترکیب شیمیایی و مورد مصرف آن دارد. همچنین کاربردهای زیادی در صنعت و به‌تازگی در عرصه هنر دارد. رزین طبیعی از گیاهان به دست می‌آید که بهترین نمونه آن شیره درخت کاج است. سنگ تزیینی و زیبای کهربا نیز در اثر سخت شدن رزین گیاهی به دست می‌آید.

هزاران سال است که بشر از رزین‌های طبیعی استفاده می‌کند رزین کاج برای درزگیری قایق‌ها، مومیایی کردن اجساد، ظرف غذا و…

با پیشرفت فنّاوری بشر پی برد که این ماده می‌تواند به پلیمر تبدیل شود و کمی بعد از آن رزین‌های مصنوعی کشف شد و در اکثر موارد پلیمرها با رزین مصنوعی ساخته می‌شود که ارزان‌تر و تصفیه راحت‌تری دارد.

انواع رزین‌ اپوکسی عبارت‌اند از:

  1. پلی استر
  2. اپوکسی
  3. وینیل استر
  4. پلی اورتان
  5. سایر رزین‌ها

این رزین‌ها از جوانب مختلف دسته بندی می‌شوند، از لحاظ کاربرد و از لحاظ نحوه خشک شدن و پخت و…

تلاش ما این است که در این مطلب رزین‌ها را از لحاظ نحوه خشک شدن بررسی و طبقه بندی کنیم که به دو بخش

  1. رزین‌های تک جزئی
  2. رزین‌های چند جزئی

تقسیم می‌شوند.

رزین‌های تک جزئی یا هوا خشک رزین‌هایی هستند که در مجاورت هوا به‌سرعت خشک می‌شوند و از این جمله رزین‌ها می‌توان انواع چسب‌ها و ماده‌ای که برای براق کردن سنگ‌های آنتیک استفاده می‌شود اشاره کرد.

نوع دوم رزین‌های چند جزئی هستند که برای خشک شدن (اصطلاحاً به این مرحله پخت گفته می‌شود) نیاز به مواد مکملی دارند که باعث خشک شدن و پخته شدن آن‌ها می‌شود. چون این واکنش درونی است می‌توان از این نوع رزین‌ها برای کارهای حجمی استفاده کرد، خاصیتی که معمولاً رزین‌های تک جزئی ندارند؛ یعنی بعد از اختلاط دو جز رزین شروع به خشک شدن می‌کند.

کاربرد رزین اپوکسی

استفاده از رزین‌های اپوکسی به بیش از ۵۰ سال پیش برمی گردد و امروزه از پرکاربردترین مواد در مصارف مختلف هستند. استفاده از آن‌ها تنها به صنایع پوششی محدود نمی‌شود و در صنایع مختلف مانند هوافضا، عمران، صنایع اتومبیل و بسیاری دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

رزین‌های اپوکسی مقاومت شیمیایی دارند و در برابر خوردگی مقاومت خوبی از خود نشان می‌دهند به همین خاطر بااینکه جز دسته رزین‌های مصنوعی گران قیمت هستند ولی کاربرد فراوانی در صنعت و هنر دارند.

بحث ما بیشتر درباره نوع آرتِ رزین اپوکسی است که کاملاً شفاف و مناسب برای کارهای حجم از جمله زیورآلات و تزیینی هستند.

این نوع اپوکسی غلیظ و چسبناک و دو جزئی است که دو جزء رزین و هاردنر (ماده سخت کننده) باید به میزان مشخص باهم ترکیب شوند که مقدار مناسب ترکیب کردن رزین و هاردنر بستگی ترکیب شیمایی آن دارد که شرکت سازنده آن را تعیین می‌کند. معمولاً میزان ترکیب رزین با هاردنر به‌صورت ۱ هاردنر و ۲ رزین است.

بعد از ترکیب رزین و هاردنر، واکنش شروع می‌شود که رزین شروع به خشک شدن و پخته شدن می‌کند که زمان این واکنش علاوه بر ترکیب دو جز به دما و شرایط محیطی مناسب بستگی دارد.

حداقل زمان برای خشک شدن رزین در دمای معمولی محیط (تقریباً ۳۵ درجه) ۲۴ ساعت است ولی پخت علمی رزین و واکنش درونی آن ممکن است تا یک ماه ادامه داشته باشد که البته این رزین بعد از ۲۴ ساعت قابل پرداخت و شکل دهی هست.

نحوه کار با اپوکسی

 

رزین‌های اپوکسی معمولاً غلیظ هستند و برای اختلاط با هاردنر نیاز به گرما دارند که این گرم کردن جزء مراحل حباب گیری رزین محسوب می‌شود.

هنگام مخلوط کردن رزین و هاردنر معمولاً حباب‌هایی داخل مایع به وجود می‌آید که این گرما دادن و رقیق شدن رزین از شدت آن کم خواهد کرد.

 

رزین و هاردنر بعد از گرما دادن به میزان مشخص شده باهم کاملاً ترکیب می‌شوند و بعد از این مرحله نیاز هست که این ترکیب مدت زمانی کاملاً بی‌حرکت و اصطلاحاً استراحت کند این زمان استراحت نیز مثل گرما دادن در مبحث حباب‌گیری رزین می‌تواند حائز اهمیت باشد.

 

بعد از مرحله استراحت رزین داخل قالبی که در نظر گرفته شده ریخته می‌شود تا مراحل پخت را طی کند، رزین به‌یک‌باره خشک نمی‌شود بلکه کم‌کم شروع به ژله شدن و سفت شدن می‌کند و همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم بعد از ۲۴ ساعت در دمای معمولی خشک شده ولی مراحل پخت علمی و درونی رزین ممکن است تا یک ماه زمان ببرد، برای تشخیص این مراحل می‌توانید بعد از ریختن رزین در قالب یک خلال کوچک را در مدت زمان‌های مختلف داخل رزین کرده و زمان ژله‌ای شدن رزین رو پیگیری کنید، این کار به شما کمک می‌کند وضعیت رزین را در زمان‌های مختلف تا رسیدن به خشک شدن نهایی دنبال کنید.

منبع:ichoob.ir

مطالب مرتبط

نظرات شما

0
X
قالب فروشگاهی